Oyunculuk için İstanbul'a taşınmalı mıyım?

Ben taşındım. Yirmi iki yaşında, iki valizle geldim. Üç yıla yakın kaldım, sonra memleketime döndüm. O yüzden oyunculuk için İstanbul'a gitmeli mi diye soran birine “hemen git” de diyemem, “sakın gitme” de. Anlatabileceğim tek şey, iki tarafı da yaşamış birinin gördükleri.

Baştan söyleyeyim: dizi, film ve reklam çekimlerinin büyük kısmı İstanbul ve çevresinde yapılıyor. Bu bir gerçek ve kararını etkilemeli. Ama “işler orada” cümlesi “iş bana gelecek” anlamına gelmiyor. Bu ikisini karıştırınca karar da yanlış oluyor.

Oyunculuk için İstanbul'da olmanın artıları

Seçmeye aynı gün gidebiliyorsun

Bir seçme çağrısı akşam gelir, ertesi sabah seni ister. Memleketteyken bu çağrıları kaçırıyordum. İstanbul'dayken telefon çaldığında hazırdım. Bu hız, özellikle reklam ve figürasyon işlerinde çok şeyi değiştiriyor, çünkü bu işlerde hazırlık süresi genelde kısa.

Setin dilini içeriden öğreniyorsun

İlk aylarda aldığım işlerin çoğu küçüktü. Bazen sadece arka planda yürüyordum. Ama o setlerde kameranın nereye baktığını, “motor” ile “kestik” arasında neyin yapılmayacağını, uzun bekleme saatlerinde enerjini nasıl koruyacağını öğrendim. Bunu hiçbir kitaptan öğrenemezsin.

Çevre kendiliğinden oluşuyor

Sette tanıştığın biri seni bir atölyeye çağırıyor, atölyede tanıştığın biri kısa filmi için oyuncu arıyor. Bunlar planlanarak olmuyor; aynı şehirde, aynı kafede, aynı bekleme salonunda olduğun için oluyor.

Eğitim seçeneği bol

Kamera önü atölyeleri, tiyatro grupları, diksiyon kursları. Seçenek çok ama hepsi aynı kalitede değil. Kayıt olmadan önce eğitmenin geçmişini ve programın içeriğini sormayı alışkanlık edin.

Eksiler, kimsenin sana anlatmadığı kısım

Yolda geçen saatler

Haritada yakın görünen bir seçme yeri trafikte saatler sürebiliyor. Gidip birkaç dakika kamera karşısında durup döndüğün günler oluyor. Bir kez olunca dert değil, haftalarca tekrarlanınca insanı yıpratıyor.

Beklemek ve “hayır” duymak

Seçmelerin çoğundan dönüş gelmiyor. Bu kişisel değil; aranan yaş, tip, hatta saç rengi belirleyici olabiliyor. Ama ailenden uzakta, akşam boş bir odaya dönerken bunu kişisel almamak sandığından zor.

Kalabalığın içinde yalnızlık

Tanıdık sokaklar, eski arkadaşlar, pazar kahvaltıları yok. Milyonlarca insanın arasında yalnız hissetmek, motivasyonunu en çok kemiren şeylerden biri oldu benim için.

Benim geri dönme sebebim

Başarısız olduğum için dönmedim, en azından ben öyle bakmıyorum. Üçüncü yılın sonunda düzenli olarak küçük işler alıyordum. Bir gün şunu fark ettim: oyunculuğa ayıracağım enerjinin büyük kısmı şehirde ayakta kalmaya gidiyordu.

Memlekete döndüm, yerel bir tiyatro topluluğunda oynamaya başladım. Gerçekten bağlayıcı bir çağrı geldiğinde gidip geliyorum. Herkese uyan bir model değil, ama bana uyuyor. Tanıdığım başka biri de tam tersini yaptı, kaldı ve orada kendine bir düzen kurdu. İkisi de doğru olabilir.

Taşınmadan önce evinden yapabileceklerin

• Bulunduğun şehirden ajanslara başvur. Formda şehrini yazıyorsun; bazı projeler farklı şehirlerden oyuncu arayabiliyor, bazıları seni İstanbul'a çağırabiliyor. Taşınmadan önce piyasanın sana nasıl baktığını görmenin en kolay yolu bu.
• Kısa süre dene. Bir tanıdığın yanında birkaç hafta kal, seçmelere git, şehrin ritmini gör.
• Bulunduğun yerde oyna. Yerel tiyatro, üniversite toplulukları, kısa film projeleri. Hepsi hem deneyim hem de dosyana koyacak malzeme demek.

İlk maddeyi hemen yapabilirsin. Oyuncu Ajansım üzerinden başvuru formunu birkaç dakikada doldurabilirsin; ölçülerin, şehrin ve filtresiz, güncel bir yakın yüz ile boy fotoğrafı yeterli. Ardından bir editör WhatsApp'tan seninle iletişime geçer ve uygun projelerde seni değerlendirir. Rol garantisi yok, ama oyunculuk için İstanbul kararını vermeden önce elinde biraz gerçek veri olur.

Son olarak kendine dürüstçe şunu sor: İstanbul'a orada daha çok oynayacağını düşündüğün için mi gitmek istiyorsun, yoksa orada olmanın kendisini mi istiyorsun? Cevabın netleştiğinde karar da kolaylaşıyor.