Öğrenciyken hafta sonu host ya da hostes olunur mu?

Canım Can,

Telefonda sorduğun şeyin kısa cevabı evet. Öğrenciyken hafta sonu host ya da hostes olarak çalışmak mümkün, ben üniversitenin büyük kısmını böyle geçirdim. Ama önce bu mektubu sonuna kadar oku, çünkü öğrenci host hostes işlerinin kimsenin anlatmadığı tarafları var.

İlk fuarımda ne yaptığımı bile bilmiyordum

İkinci sınıfın başıydı. Bir arkadaşım "cumartesi bir fuarda stant hostu lazım" dedi, gittim. Sabah erkenden salona girdim, elime bir yaka kartı, bir deste broşür verdiler, on dakikada da ürünü anlattılar. Akşam çıktığımda ayaklarımı hissetmiyordum. Eve dönerken bir şey fark ettim: gün boyu yüzlerce insanla konuşmuştum ve hiçbiri beni korkutmamıştı. O gün bu işi seveceğimi anladım.

Host ve hostes işi dediğimiz şey tek bir iş değil aslında. Fuar standında ziyaretçi karşılamak var, kongrede kayıt masasında yaka kartı dağıtmak var, bir ürün lansmanında misafirleri yerlerine yönlendirmek var, alışveriş merkezinde tadım standında durmak var. Bazıları tek günlük, bazıları birkaç gün süren etkinlikler. Hafta sonuna denk gelenler de az değil, çünkü pek çok etkinlik zaten insanların boş olduğu günlere konuyor.

Öğrenci host hostes olarak okulu nasıl dengeledim?

Bunu en çok annem sordu, sen de soracaksın. Benim kuralım basitti: vize ve final haftalarına iş almadım. Bir teklif geldiğinde önce akademik takvime baktım, sonra evet dedim. Bir kere bunu tersinden yaptım, pazartesi sabahki sınava uykusuz girdim. Bir daha da yapmadım.

İşin güzel yanı şu: hafta içi derse giriyorsun, hafta sonu çalışıyorsun ve biri diğerine dokunmuyor. Yalnız cumartesiyi de pazarı da doldurursan yeni hafta yorgun başlıyor. Ben zamanla ayda birkaç hafta sonunu çalışmaya ayırdım, kalanını kendime ve derslere bıraktım. Sen de kendi dengeni bul, başkasının temposuna uymak zorunda değilsin.

Sana kimsenin söylemeyeceği birkaç şey

Ayakta durmak sandığından yorucu. Rahat ama şık bir ayakkabı al, çantana yedek çorap koy. Etkinlik firması genelde bir kıyafet kuralı söyler, çoğu zaman koyu pantolon ve düz bir gömlek gibi sade şeyler. Gardırobunda böyle bir takım hep hazır dursun.

Dakiklik her şey. "Yedide hazır olun" dediklerinde altı buçukta orada ol. Bu işte seni ikinci kez çağırtan şey, görünüşünden çok güvenilir olman. Bunu ilk işlerde değil, birkaç etkinlik sonra aynı ekipten tekrar arandığımda anladım.

Ürünü öğren ama uydurma. Bilmediğin bir soru gelirse "Hemen öğrenip size söylüyorum" de, standdaki yetkiliye sor. Ziyaretçi bunu saygıyla karşılıyor, yanlış bilgiyi ise hatırlıyor.

Bir de dış görünüş meselesi var. Bazı işlerde belli bir boy ya da tarz isteniyor, bazılarında hiç önemli değil. Kongre kayıt masasında aranan şey düzgün konuşman ve kalabalıkta sakin kalabilmen. Kendini baştan eleme.

Nereden başlarsın?

İlk işlerimi tanıdık üzerinden buldum ama sonra bir ajansa başvurmak işimi çok kolaylaştırdı. Sen hafta içi derste otururken birileri senin için uygun etkinlikleri takip ediyor. Oyuncu Ajansım gibi yerlerde süreç şöyle: formda ad soyad, telefon, e-posta, doğum tarihi, şehir, boy, kilo, göz, ten ve saç rengi gibi bilgileri yazıyorsun, sonra iki ile altı arası fotoğraf ekliyorsun.

Fotoğraf konusunda abi tavsiyesi: filtre kullanma, eski fotoğraf koyma. Bir yakın yüz, bir de boydan çekilmiş güncel ve sade bir kare yeter. Gün ışığında, düz bir duvarın önünde telefonla çekilmiş fotoğraf, filtreli bir pozdan çok daha iyi iş görür.

Başvurudan sonra bir editör WhatsApp'tan yazıyor, uygun projeler çıktıkça seni değerlendiriyorlar. Her mesaj iş demek değil; bazı hafta sonları boş geçiyor, bazen arka arkaya teklif geliyor. Kimse sana kesin iş sözü vermez, veren olursa da şüphelen. Merak ediyorsan başvuru formunu birkaç dakikada doldurabilirsin, ve okulunu aksatacak bir taahhüt istemiyor.

Son bir şey. Bu iş bana özgüven kazandırdı. Staj mülakatlarında yabancı insanlarla konuşmak hiç zor gelmedi, çünkü o salonlarda yüzlerce kişiyle konuşmuştum. Sen de önce bir hafta sonu dene, sevmezsen bırakırsın. Ama sınav haftasında sakın iş alma, sonra bana kızma.

Seni çok seven abin