40 yaşında oyuncu olunur mu?
İçindekiler
Sevgili dostum,
Mesajını üç kez okudum. "40 yaşında oyuncu olmak için geç mi kaldım?" diye soruyorsun. Kısa cevabım şu: Geç kalmadın, yirmi yaşındakilerden farklı bir yerden başlıyorsun, o kadar. Ben ilk kez kamera karşısına geçtiğimde kırk üç yaşındaydım ve aynı soruyu aynaya, eşime, kendime defalarca sordum. Şimdi sana, keşke o zaman biri bana yazsaydı dediğim mektubu yazıyorum.
Kırk yaş setlerde neden aranan bir yaş?
Televizyonu açıp reklamlara biraz dikkatle bak. Çocuğunu okula bırakan baba, mutfakta yemek yapan anne, banka gişesindeki müşteri, ilaç reklamındaki eczacı, toplantı masasının başındaki yönetici. Bu rollerin çoğunu yirmi beş yaşında biri inandırıcı oynayamaz. Yapımcılar bu yüzden sürekli kırklı, ellili yüzler arar ve bu yaş grubunda düzenli çalışabilen insan sayısı sandığından azdır.
Benim ilk işim bir süt reklamıydı. Bahçede oturup çay içen bir babayı oynadım, tek kelime repliğim yoktu. Sette dört saat bekledim, iki dakika çekildim. Eve döndüğümde yorgundum ama yıllardır hissetmediğim bir heyecan vardı içimde. Dizilerde de durum farklı değil: komşu, öğretmen, doktor, mahalle esnafı... Hikâyenin içinde yaşayan gerçek insanlara her zaman ihtiyaç var.
Yaşın sana neler kazandırdı, hiç düşündün mü?
Gençken bu işe girenlere bakıyorum bazen. Yetenekliler, enerjik, ama sabır konusunda çoğu zorlanıyor. Sette en sık duyduğun cümle "Bir tane daha alalım" olur. Aynı sahneyi on kez, on beş kez tekrar edersin. Kırkına gelmiş biri bunu çoğu zaman sakin karşılar, çünkü hayat ona zaten beklemeyi öğretmiştir.
Talimatı bir seferde anlamak, saatinde gelmek, kimseyle gereksiz gerginliğe girmemek. Bunlar küçük şeyler gibi görünür ama yönetmen yardımcıları ve cast ekipleri bunları hatırlar. Bir kere güvenilir biri olarak akılda kaldın mı, ikinci telefon gelme ihtimali artar.
Bir de yüzün var. Yorgunluğun, kahkahan, yaşadığın kayıplar, büyüttüğün çocuklar yüzüne yazılmış. Kamera bunu sever. Bunu taklit etmeye çalışan gençler var; sende ise zaten duruyor.
40 yaşında oyuncu olmak için nereden başlamalı?
İlk tavsiyem belki seni şaşırtacak: İşini bırakma. Ben de bırakmadım. Uzun süre hafta içi ofiste çalıştım, izin günlerimi ve yıllık iznimi çekimlere ayırdım.
İkincisi, fotoğraflarını yenile. Filtresiz, güncel, ışığı iyi bir yerde çekilmiş bir yakın yüz ve bir boy fotoğrafı yeter. Beyaz saçlarını, gözlüğünü, karnını saklama. Cast ekibi seni sette nasıl göreceğini bilmek ister; fotoğrafla gerçek arasındaki fark ne kadar azsa o kadar iyi.
Üçüncüsü, küçük işleri küçümseme. Figüranlık, replikli kısa roller, katalog çekimleri. Ben setin dilini, kameranın nerede durduğunu, "motor" ile "kestik" arasında ne yapılacağını oralarda öğrendim. İmkânın varsa kamera önü bir atölyeye de katıl; tiyatro geçmişin olmasa bile kendini izlemeye alışırsın.
Dördüncüsü, bir ajansa kaydını yaptır. Oyuncu Ajansım üzerinden başvuru formunu birkaç dakikada doldurabilirsin. Ad soyad, iletişim bilgileri, doğum tarihi, şehir, boy, kilo, göz, ten ve saç rengi ile iki ila altı fotoğraf istiyorlar. Sonra bir editör WhatsApp'tan sana ulaşıyor ve uygun projeler çıktıkça seni değerlendiriyor. Ben de böyle başladım.
Seni yoracak kısımları da saklamayayım
Kimse sana rol garantisi veremez. Başvurudan sonra haftalarca ses çıkmayabilir. Seçmeye gidip elenebilirsin ve çoğu zaman bunun seninle hiçbir ilgisi yoktur; ekip daha uzun boylu biri, daha farklı saçlı biri, oyuncunun eşine benzeyen biri aramıştır. İlk elendiğimde iki gün kendimi kötü hissettim. Onuncusunda omuz silkip markete uğradım.
Erken kalkışlar, şehrin öbür ucundaki setler, soğuk havada saatlerce bekleme... Bunların hepsi işin parçası.
Etrafındakiler ne der diye düşünüyorsan
Ben eşime ilk söylediğimde güldü. Kızım ise "Baba, sen mi?" dedi. İki ay sonra ilk reklamım yayınlandığında ekranın fotoğrafını çekip bütün arkadaşlarına gönderen de oydu. İnsanlar şaşırır, bazıları dalga geçer. Zamanla geçer. Asıl soru, on yıl sonra elli yaşına bastığında "keşke denesaydım" diyen kişi olmak isteyip istemediğin.
40 yaşında oyuncu olmak ünlü olmak anlamına gelmiyor; benim için hiç öyle olmadı. Ama her çekim gününde kendime biraz daha yakın hissettim. Sana da bunu dilerim.
Fotoğraflarını çektiğinde bana da gönder, bakalım.
Sevgiyle,
Seninle aynı yaşlarda başlamış bir dost
Sık sorulanlar
Hiç oyunculuk eğitimim yoksa kırkımda başvurabilir miyim?
Başvurabilirsin; reklam, figüranlık ve kısa rollerin önemli bir kısmında eğitim şartı aranmaz. Ekip çoğu zaman doğal bir yüz ve sette rahat davranabilen birini arar. Zamanla kamera önü bir atölyeye katılmak, daha büyük rollere hazırlanmanı kolaylaştırır.
Kilom ya da görünüşüm oyunculuğa engel olur mu?
Hayır, setlerde her tipten insana ihtiyaç vardır. Reklam ve dizilerde gerçek hayattaki gibi görünen insanlar aranır, bu yüzden boy, kilo ve saç rengin olduğu gibi kayıt altına alınır. Önemli olan fotoğraflarının güncel ve filtresiz olmasıdır.
Tam zamanlı çalışırken çekimlere nasıl katılırım?
Birçok kişi izin günlerini ya da yıllık iznini kullanarak çekimlere katılır. Editörle görüşürken hangi günlerde müsait olduğunu açıkça söylemen, sana uygun işlerin önerilmesini kolaylaştırır.
